Blootstelling aan stress

Blootstelling aan stress

Het herstellen van het stressgerelateerd biochemisch evenwicht in het licht van het verband tussen het zenuw- en hormoonstelsel.

Personen die gedurende langere tijd blootgesteld worden aan (overmatige) stress zijn onderhevig aan de werking van hormonen, zoals we die kennen onder de bekende naam cortisol en de minder bekende naam D.H.E.A. Tegelijkertijd activeert stress het zenuwstelsel. Op deze manier ontstaat in het gehele organisme een toestand van opwinding en alarm.

Ons lichaam heeft een ingebouwd reparatiesysteem om de schadelijke gevolgen van deze stress te beperken of te neutraliseren. Vooral de hypothalamus, hypophyse en bijnieren – allen klieren die hormonen afscheiden – hebben stoffen nodig die helpen bij de bescherming en regeling ervan.

De wetenschapper Selye beschreef stress in 3 fasen:

  • De alarmfase:

Het lichaam reageert en mobiliseert zijn krachten (hormonen) om tegen de stressor te reageren.

Voorbeelden: ACTH, adrenaline, cortisol.

Uitwerking: de persoon raakt gestrest en opgewonden

  • De weerstandfase:

Wanneer de stresssituatie aanhoudt, neemt het lichaam een houding van ‘verzet’ aan en ontdoet zich tegelijkertijd van voedingsstoffen die stabiliserend werken.

       Uitwerking: de persoon is ofwel gestrest en moe ofwel moe en prikkelbaar

  • De uitputtingsfase:

Als de stresssituatie te lang aanhoudt, raken de voorraden uitgeput en de hormonale klieren – die verzwakt zijn – weigeren dienst.

 Uitwerking: de persoon is uitgeput en riskeert een burn-out

Leave a Reply